.: Gmina Gomunice :.

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki

Pierzawka 2017 r.

Email Drukuj

Długie zimowe wieczory upływały w wielu wiejskich domostwach naszego regionu pod znakiem darcia pierza. Był to rodzaj wzajemnej pomocy: w jednej chacie gromadziło się  kilkanaście kobiet i dziewcząt i przez kolejne wieczory darły pierze lub – jak częściej u nas mawiano - skubały pierze. Pióra były potrzebne, bo każda zapobiegliwa matka hodowała gęsi, by z ich piór zrobić później córce pierzynę i poduchy, które stanowiły podstawowy element wiana młodej panny. Do ich wypełnienia potrzebne były pióra gęsie lub kacze. Ale nim pióra zmieniły się w miękki puch, gospodynie czekało z tym wiele pracy.  Wiosną i przed zimą wszystkie gęsi musiały być podskubane, więc piórek uzbierało się zawsze sporo. Przechowywano je w płóciennych workach, czy starych poszewkach na poduszki.
Darcie pierza zajmowało dużo czasu.  Zajęcie to było lekkie, ale dość żmudne i czasochłonne. W większym gronie  było szybciej i weselej. Dlatego gospodyni zapraszała sąsiadki. Wieczorem po oporządzeniu dobytku w oborze, zaczynało się pierzawkę. Stół ustawiono w izbie tak, by wokół niego mogło usiąść jak najwięcej osób. Na środek stołu wysypano piórka. Każda kobieta na kolanach miała miskę, do której wędrowały odarte części pierza, zaś niepotrzebne, twarde części piórek - tak zwane sypuły, rzucano na podłogę.

Żeby czas się nie dłużył opowiadano o wszystkich aktualnych i „godnych uwagi” wydarzeniach we wsi, a nawet plotkowano.  Była to też okazja do przypomnienia legend, starych opowieści, wydarzeń historycznych dotyczących wsi lub regionu, dzielenia się wspomnieniami oraz do śpiewania. To były naprawdę cenne chwile w życiu wiosek.  Spotkania integrowały społeczeństwo, ludzie połączeni wspólną pracą czuli się sobie bliżsi.  Bywało, że taki właśnie wieczór stawał się okazją do pocieszenia kogoś w troskach lub do zeswatania dwojga młodych ludzi. Dzięki temu zajęciu nikt nie był samotny, a i praca szła szybciej. Poza tym skubanie pierza stanowiło jedną z niewielu form życia towarzyskiego na wsi. Kończono skubać pióra w jednym domu, a już następnego wieczora zaczynano w następnym.

Darcie pierza kończyło się tzw., „wyskubkiem”. Była to zabawa, na którą gospodynie piekły kołacze, czasem zapraszały nawet jakiegoś grajka, by przygrał młodym do zabawy. Bawiono się nieraz długo w nocy. Gospodyni, która nie urządziłaby „wyskubka” nie miała, co liczyć na sąsiedzką pomoc na drugi rok.
Ten niegdyś powszechny zwyczaj zanikł u nas w latach 80-tych XX wieku. Poduszki nie były już tak ważnym atrybutem wiana panny młodej. Tradycję tą z powodzeniem kultywuje Gminna Biblioteka Publiczna i Publiczne Gimnazjum w Gomunicach, przy udziale zespołów ludowych działających na terenie gminy: Słostowianki, Chrzanowianki i dwa Janki oraz Koła Emerytów i Rencistów.  W tym roku spotykaliśmy się już po raz szósty. Była to okazja do wspólnej zabawy,  integracji mieszkańców i to zarówno starszych jak i młodych. Tradycyjnie poduszkę z piórami zdartymi podczas naszej pierzawki, przekazujemy pierwszemu mieszkańcowi Gminy Gomunice urodzonemu w danym roku. W tym roku jest to Lena, córka Sylwii i Pawła, mieszkańców sołectwa Wąglin. Tata bardzo chętnie przyjął zaproszenie bo wspólnej zabawy i razem z nami pracował wraz ze starszym synem, aby powstała poduszka na ,,wiano’’ dla jego córeczki. My podobnie jak niegdyś gospodynie zadbaliśmy o wyskubek. Nie zabrakło tradycyjnych dań i wypieków przygotowanych przez nauczycieli,  pań z Kół , jak i mieszkańców. Bardzo wszystkim dziękujemy !
Dziękujemy również Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, za pomoc w organizacji przedsięwzięcia, Pani Marzenie Sierko z Firmy ,,Pajęcza Nic’’ za pięknie wyhaftowaną powłoczkę oraz Pani Zofii Wiaderek, która już od kilku lat przekazuje pióra na pierzawkę. Duży wkład pracy w przygotowania włożyli:  dyrektor  Urszula Andrulewicz oraz nauczyciele Publicznego Gimnazjum Panie: Martyna Góralczyk, Jolanta Dudek, Małgorzata Czupiała, Jolanta Ociepa.
E. Sukiennik

Poprawiony: poniedziałek, 23 stycznia 2017 14:55  

Regionalny Program Operacyjny Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020

Regionalny Program Operacyjny Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020


Gminna Biblioteka Publiczna w Gomunicach realizuję projekt, pt. ,,Kraina wyobraźni’’ dofinansowany ze środków Łódzkiego Domu Kultury Instytucji Kultury Samorządu Województwa Łódzkiego


Publiczne Gimnazjum im. ks. Jana Twardowskiego w Gomunicach rozpoczęło realizację zadań związanych z utworzeniem pracowni ekologicznej i nauk przyrodniczych pod nazwą „Eko–Świat” w ramach zadania konkursowego „Moja wymarzona ekopracownia”.

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi

Publiczne Gimnazjum w Gomunicach


LOKALS.pl

LOKALS.pl

.


Gmina Gomunice realizuje projekt "Organizacja cyklu spotkań historycznych oraz wmurowanie  tablicy pamiątkowej  z okazji 100-lecia  utworzenia Legionów Polskich na terenie gminy Gomunice"

Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich
Europa inwestuje w obszary wiejskie  Projekt pn.: "Wdrażanie Lokalnych Strategii Rozwoju" współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Osi 4 LEADER
Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013
Instytucja Zarządzająca Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 – Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi